شعر زیبای شب شکن از استاد حمید ایزد پناه (صفای لرستانی )

این شعر در مرداد ماه سال هزاروسیصد وهشتاد وپنج درپاریس سروده شده است

حمید ایزد پناه پژوهشگر و ادیب لرستانی برای فرهیختگان نامی آشنا و گرامی است صاحب تأليفات مختلف درباب فرهنگ و تاريخ لرستان.

 ازتالیفات مهم وبا ارزش وماندگار وی کتاب  آثار باستاني لرستان است که درسه مجلد بارها توسط انجمن آثار و مفاخر فرهنگي منتشرشده است

فرهنگ لري و لكي از دیگر آثار استادحمید ایزد پناه میتوان نام برد درکنار این کتاب های فاخر صدها مقاله تحلیلی وتحقیقی درحوزه تاریخ ایران ولرستان تاکنون منتشر کرده است

شعر گوش نواز و دل انگیز و بسیار غریب استاد که سرشار ازنوستالژی و حسرت است  با هم زمزمه میکنیم

كاش از پنجره خاطره ها مي ديدي

گذر عمر و جهان گذرا مي ديدي

كاش در آينه چشم نگه گم نشدي

تا سراپاي دلم پر ز وفا مي ديدي

چه كنم !موج سرشكم ره ديدار ببست

كاش اين موج پر از چون و چرا مي ديدي

تا تو رفتي دل من سايه به دنبال تو شد

كاش اين سايه از خويش رها مي ديدي

ننگم از گريه پنهاني خود هرگز نيست

كاش اين طعنه زن بي سر وپا مي ديدي

دل به پاي تو و چشمم به رهت مانده بيا

كاش بيداري شب سوز مرا مي ديدي

گر چه بيداد شب بوم بلا ديدي كاش

شب شكن مرغ سحر خوان هما مي ديدي

كاش در پرده مينايي پر نقش و خيال

همنوايان شب شور و نوا مي ديدي

عطر ياد تو بر اين كلبه بقا مي بخشد

كاش اين بزم غريبانه ما مي ديدي

عشق كاو گوهر نام وطنم بر دل كند

كاش بر خاك درش نام (صفا) مي ديدي